RSS  

چند وقتی است جمعه شب ها حدود ساعت یازده و نیم به بعد، سیل عظیم اس ام اس ها عاری از کوچک ترین خلاقیتی امان گوشی هایمان را می برد...تا جایی که یک وقت هایی ترجیح می دهی دوروز اول هفته موبایلت را خاموش کنی.

بحث بحث سلیقه ی عمومی، فرار از فرصت های صاف و صوف برای فکر کردن، ایجاد انگیزه های ریز ریز برای ضدیت، و استمرار عقیده حاکم بر اصحاب بالا دستی رسانه ایست، که نمی شود گفت رسالتش چیزی جز ا فرم دادن(و گاه دفرماسیون ) سلیقه، عقیده، و باورهای اجتماعی و فردی است.

سریال حضرت یوسف، یا همان یوزارسیو خودمان را می گویم.

من فیلسماز نیستم که بخواهم از دکوپاژ و شات های نا مناسب و گریم و اینها شکایت کنم،شارع نیستم که بخواهم نحوه ی تحقیق و نحوه ی نمایش حوادث تاریخی و مذهبی و وفاداری به نص قرآنی داستان را زیر سوال ببرم... اما در مقام نیمچه نویسندگی خود حق دارم به نحوه ی دیالوگ نویسی و سیر ضعیف داستان و غیره و نیز اعتراض کنم که آن هم خیلی حالش را ندارم!...

اما بحث دیگر بحث این است که به عنوان یک ایرانی- نیز به عنوان یک مسلمان و اصلا به عنوان یک یکتا پرست، وقتی می بینم در مملکت اسلامی این طور با پیامبر خدا شوخی می شود، و ملت طناز ما به هر حربه ای شده زورشان جمع می کنند در شست هایشان تا جمعه شب بعد از دیدن سریال یک سری ناسزا و روابط مشابه بتراشند بین یوسف پیامبر و اعوان و انصارش با مقامات کشوری هر چه سر دلشان گیر کرده است از قبض برق بگیر تا قیمت بنزین و تصمیمات فراکسیون فرهنگی مجلس و...، دق دلی اش را خالی کنند توی پیامک هایشان و گوشت شود به تن برو بچه های همراه اول و غیره.(کل اینها جمله پایه بود ها!)...خلاصه...ناراحت می شوم...

نه بهتر بگویم می سوزد یکی دو جایم. که این طور نشسته ایم و به عینه می بینم در فراغت از رنگ سبز ون های عزیز، این طور باور های دینی مردم را به خاک و خون که چه عرض کنم..همان به خاک و خون کشیده می شود.

دوستان- برادران- آقایان...از ما که گذشت...اما حس می کنم صدا و سیمای ما و به طور کل عقیده حاکم بر بیشتر سیستم های رسانه ای و گاه حکومتی به سمتی می رود که هر ارگان دولتی که کوچکترین امکانی در جهت بر قراری ارتباط با مردم را دارد، به دلیل ضعف در شناسایی ذهنیت مخاطب، و نیز بعضا ضعف در مدیریت فکری پروژه، تبدیل می شود به یک کارخانه دشمن سازی.

پیشنهاد من این است به جای اینکه  شروع کنیم به خط کشی ها و دسته بندی ها، به جای اینکه فعلا به این سوال مهم  فکر کنیم که مشکل مردم با مذهب است اینجا یا با سیاست..(در شبیه سازی های سیاسیون به اشخاص سریال )...فکر کنیم چه طور می شود هر دوی این مواضع را از خطر خارج شدن از جرگه ی خودی ها حفظ کرد. نع؟

man_77: mitra az mashahde ardehal

man_77: ghablan chat kardim? >

aaak47_rip: bale baarha

man_77: moteasfean be yad ndaram

aaak47_rip: shoma fonte mitra ro mikhasti

man_77: ahan va shoma goftin baratoon shal gardan bebafam..chon oonja sarde

man_77: inja shabe...oonja rooze?!

aaak47_rip: baid midoonam

aaak47_rip: man khodam zan daaram

man_77: jedan

aaak47_rip: inja ke hamishe shabe

man_77: zanetoon baftani balade?1

aaak47_rip: saaf vasid

man_77: mazerat mikham

aaak47_rip: in jozve asrare khanevadegie maast

man_77: bebkhashid narahtetoon kardam

man_77: aslan manzoori nadastam

man_77: omidvaram mano bebkhashin

aaak47_rip: eshkal nadare

aaak47_rip: na

aaak47_rip: na

aaak47_rip: in harfo nazan

aaak47_rip: ye lahze controlamo az dast dadam

man_77: man kelas teatr miram

man_77: shoma cekhof ro mibinan oonja?

man_77: shenida moskow mahde ...koodak nadare

man_77: ?

aaak47_rip: cheraa inja miaad gaahe asheghaan

aaak47_rip: va mighate paa berehnegan ast

man_77: man kheili khoob bafatani mibafam.

man_77: shoma ivan ivanovich ro ham mibinid?

aaak47_rip: bale

man_77: hanooz daemolkhamre?

aaak47_rip: man ba khahar zadashoon aghaye khokhlakov hamkelasi boodam

aaak47_rip: vali kelas tashkil nashod

aaak47_rip: oh are

aaak47_rip: hanooz shisheye viski va anfie daan dar dasteshe

man_77: man hamise az oon "baghalie" sharabesh nefrat dashtam

man_77: makhsoosan shabyy ke dast too daste yeki az onn zanaye harze mioomad o inja..

man_77: doros roo takhte man..

man_77: che shab haye nekbat bari bood

aaak47_rip: hamintore

aaak47_rip: jang hayoolast

man_77: be yad avordanesh tanam ro milarzoone

man_77: hargez az yadam nemire

man_77: makhsoosan roozi ke belshevik ha...nikolayy nikolayovish ro bordan

man_77: az oon khabar nadari?

man_77: hanooz too arteshe?

aaak47_rip: are too tipe 4 e arteshe

aaak47_rip: albate tipe 2 ham bad nist

aaak47_rip: axele aghabeshoon ye iradi dare ke mishe dorost kard

man_77: khodetoon chi pishnahad mikonin?

aaak47_rip: man khodam tarafdare hoghooghe zanaam

man_77: nemitoonam bavar konam

man_77: be ghole simon doboaar: adam ha do daste and..

man_77: mardha va zan ha

aaak47_rip: dooste aziz hamin afkaare ke baes mishe arteshbod azhari!! bege maa hamjens baz nadarim

aaak47_rip: arteshbod azhari ham ye roshanfekre cafe ro e heyatie

man_77: khahesh mikonam bahs ro siasi nakonin...man bad az fote pedar dar 28 mordad/ dore in herfeye kasif ro khat keshidam

aaak47_rip: hamishe roozi yek bar?

man_77: na azizam...bayad chand bar begam?

man_77: too ye daftaret ham nevshtam...har 6 saat yek bar

man_77: 24 taghsim bar 6 ...mishe chand?

aaak47_rip: mishe jigare zoleykha

man_77: motevajehe manzooretoon nemisham

aaak47_rip: 24 chie ke taghsiamam beshe

aaak47_rip: asan chizi nist

aaak47_rip: daran melyoon melyoon mikhoran

aaak47_rip: bad to roo 20 moondi?

aaak47_rip: na agha

aaak47_rip: nishe aghrab na az sare kin ast

aaak47_rip: khandaane nabovatash in ast

man_77: ta key be tamanaye vesale to yegane? h bede

aaak47_rip: hamishe tamiz

aaak47_rip: hamishe saviz

man_77: hamishe shaboon

man_77: ye baram ramezoon

aaak47_rip: in dahan basti nazar dahanam vaa she

man_77: maslan va mishe mikhay chikar koni?

aaak47_rip: va mikonam m... behet

man_77: az dahanet?

aaak47_rip: are

aaak47_rip: goftam ke doctor

man_77: hamishe hamintori?

aaak47_rip: ghorsa efaghe nakard

aaak47_rip: ghorsa efaghe nakard

man_77: keya injrooi mishi mamoolan

aaak47_rip: chand roz ghable zaieman

man_77: dard ham dari?

aaak47_rip: dardam nahofte beh ze tabibaane modai

aaak47_rip: bashad ke maghboole rahmate khoda shavad

aaak47_rip: salavaat

man_77: allahoma salle ala mohamaad va aaalllee mohamad..

man_77: baadio boland tar befrest

man_77: hanooz naresie ha...

man_77: cheghad sorate net paiine

aaak47_rip: alaaaaaaaaaaa

aaak47_rip: homaaaaa

man_77: 23 darsade taze

aaak47_rip: sali vasali

man_77: m\khay mail koni?

aak47_rip: na sirami

man_77: kojaye moskow mishinin?

aaak47_rip: ey vaay dare shab mishe

aaak47_rip: dare shab mishe

aaak47_rip: shab ...

man_77: shab ast o bime mojo tarse gerdabi chonin hayel

man_77: nader?

man_77: to nabayd bekhabi

man_77: pa sho lanati

man_77: ye zare tagaht biar

man_77: ..

man_77: fagaht ye zare

man_77: khahesh mikonam

man_77: be khatere    bachamoon

man_77: monolog:  dar zendegi zakhmhayy hast...ke jayeshan be shedat misoozad...shayad hichkas bavar nakone...ama in mard...(boghz) ....

man_77: in mard ye k mobarez nabood

man_77: yek...mellat bood

چند روز پیش در راستای سونامی تغییر مدیریت ها..شنیده شد دکتر گیل آبادی بعد از خداحافظی شدن با رادیو جوان..از ریاست واحد نمایش رادیو هم خداحافظونده شدند.

باند بازی و سیاست و دست پشت پرده و غیره به من هیچ ربطی ندارد و اطلاع زیادی هم در موردش ندارم و اصلا نمی دانم از این خبرها بوده یا نه....اما چیزی که برای من جالب است عکس العمل های بعد از این تغییر بود که دیروز در ساختمان رادیو ارگ به شکل بامزه ای-با آن مواجه شدم.

دکتر گیل آبادی را از رادیو جوان دورادور می شناختم و در یکی دو برخورد حضوری...با روحیه نوگرا و تواضع و مردم داری ایشان آشنا شدم...و البته  به صورت غیر حضوری از ابراز لطف ایشان نسبت به یکی دو آیتم خودم در برنامه سفید مثل شب و جوانی آزاد مطلع بودم...

همانطوری که اهالی رادیو جوان در مدت مدیریت ایشان بسیار راضی بودند ، اهالی نمایش هم از بلندنظری ها و مناعت طبع  ایشان بی بهره نماندند.

اما داستان این  امضا جمع کردن ها و تحصن ها و شکایت نامه ها و آه و ناله ها و سوگواره ها برای من عجیب است.

و این از جالب ترین رسومی است که گمانم تنها در ایران این طور به جا آورده می شود...

آخر وظیفه یک مدیر مگر جز رتق و فتق امور..و رسیدگی و تنظیم و برنامه ریزی و احترام به کارمندان و مراجعین و اجرای قوانین و به طور کل انجام وظیفه به بهترین شکل است؟...پس دیگر این بازی ها چیست؟

و همین رفتارهاست که دامن می زند به تربیت مدیران ناکارامد و بی فایده...

وقتی یک نفر تنها وظیفه اش را انجام می دهد-گیرم به بهترین شکل- نه مستحق تشویق که صرفا مستحق احترام و نهایتا تقدیر است...در حالیکه مدیریت ناکارامد،  باند بازی ها و ضعف در تدوین و تدبیر در امور مربوطه به جزء جدایی ناپذیر مدیریت در بیشتر سطوح مملکت تبدیل شده...و از این روست که تئوری "عدم تشویق جای تنبیه"...که برای کودکان سه تا شش سال تجویز می شود به اپیدمی بد فرمی..در سیستم بوروکراسی و نیز مدیریتی کشور بدل گشته است.

45 تهمت علمی –عملی در راستای اینکه زنان...

(بقلم  امیرنیما دهقان زاده-)

 تذکر ۱: خانم ها نخوانند!

یک) نمی توانند! خب نمی توانند،بله واقعاً نمی توانند در کاری مربوط بهشان نیست دخالت نکنند. اگر الان یک تصویر ماهواره ای از تمام کامپیوترهای در سراسردنیا داشته باشیم، خیل عظیم زنان کنجکاو را می بینیم که نفس زنان خود را رسانده اند پشت مانیتورهایشان  و در حال خواندن این مطلب هستند. خانم عزیز! وقتی می گوییم خانمها نخوانند، دلیل دارد...باشد عیبی ندارد، اگر جنبه اش را داری، بخوان.

دو) زود بهشان بر می خورد ولی ادعا می کنند:  نه من اوکی ام!اگر خانم هستید و هنوز دست از خواندن نکشیده اید، از دوستتان بخواهید یک آینه روبروی صورتتان بگیرند(چون الان موس در یک دستتان است و طبق قاعده نمی توانید دو کار را با هم انجام دهید) و ببینید چرا هنوز هیچی نشده زیر چشم هایتان گود افتاده است و صورتتان دارد کم کم قرمز می شود. از دوستتان بخواهید درجه قرمزی شما را در تمام مراحل این مطلب ثبت کند.

سه)به هر حال هر موجودی نقطه ضعف هایی دارد. زن ها نمی توانند زبانشان را به آرنجشان برسانند.آخی.

 ...

چار) سعی می کنند همیشه ثابت کنند همه کاری را می توانند انجام دهند، لطفاً از دوستتان که آینه را نگه داشته است، بخواهید این حرکت مضحک شمارا نادیده بگیرد.نه خانی آمده نه خانی خودش را کشته زبانش را بزند به آرنجش. خب قبول کنید دیگر.

پنج)سریع در برابر حقایق موضع می گیرند. در مخیله ام هزاران انگشت اشاره متعلق به دخترانی را می بینم که هنوز به شماره هفت نرسیده ام، به سمت آیکون compose mail رفته است تا یک نامه جدی و پرخاشگرانه بنویسند و هر چه از دهانشان در آمد نثار نویسنده مذکر این ستون کنند.

تذکر جدی: خانم عزیز لطفا روی لینک زیر کلیک نکنید. ممنون.

لینک زیر

شش) در کمال تعجب وقتی زیادی بهشان چرت و پرت می گویی خوشحال می شوند!...الان با بند قبلی نود در صد آنهایی که موضع گرفته بودند لبخندی به لبشان آمده...بله درستش هم همین است، بخندید تا دنیا به شما بخندد.

هفت)* لطفاً به پاورقی نگاه نکنید. حرف های مردانه ای نوشته شده که خیلی مودبانه نیست.

هشت) اگر چهل سال دیگر با نوه تان رفتید اسکیت فروشی و یکهو نوه تان دوستش را دید و این اصوات را شنیدید: شلام.. می سی عسیسم...آآآششششقتم... قلبونت بوسبوس. معذب نباشید،آنها دارند یک احولپرسی ساده می کنند، و نیک است بدانید مادربزرگهای نسل نوه ی شما تاثیرگذارترین عامل به خاک و خون کشیده زبان شیرین فارسی بوده اند. (تازه همین که این را هم به صورت پینگیلیش نمی گوید، جای شکرش باقیست)

نه) یک عده ماهیگیری دوست دارند، یک عده آشپزی دوست دارند، یک عده همسرشان را دوست دارند، یک عده کتاب های علمی-تخیلی دوست دارند...اما هنوز دانشمندان در عجبند که چه حکایتی است خانم ها اینقدر به «کمپین» ها عشق می ورزند؟ کمپین حمایت از ملوک خانم، کمپین دفاع از گربه های ماده که سرزا رفته اند.جمعیت حمایت از مردان بی سر. جمعیت بی سرپرست کردن زنان و...

ده) از کل مکاتب ایدئولوژیک، فلسفی ،هنری،و غیره....یک فمینسیم است که همه شان تاریخچه و خاستگاه و سروصداهایش را از برند. و از کل ریاضیات و مبحث معادلات یک برابری زنان را یاد گرفته اند که هر چه می شود می کوبند در سر این مردهای بدبخت. اما همچنان این نسل مظلوم مردان است که باید آشغال ها را دم در بگذارد و دستگیره سیفون را تعمیر کند، آقایان! به احترام مظلومیت خودمان، یک دقیقه سکوت می کنیم و سراغ بند بعدی نمی رویم...

ده و نیم) یعنی واقعاً یک دقیقه هم نمی توانند...!

یازده)یک ادعاهایی می کنند یک وقت هایی که آدم چیز می شود...بزرگترین آشپز زن بوده،اولین تربیت کننده خرس قطبی زن بوده، تنها آدمی که توانسته چهل و دو ساعت خودش را از میل پرده حمام آویزان نگه دارد زن بوده.اولین کسی که سابون را به درخت اوکالیپتوس پیوند زده، زن بوده. آفرین بر جماعت به استلاح :همیشه در صحنه زنان! .ولی معدل این ترم شما چند شده است؟!

دوازده)همیشه کمین کرده اند یک سوتی از جنس همیشه مظلوم مذکر بگیرند! باشد! ما بی سواد،شما ماری کوری! ما نمی دانیم سابون با صاد است.

 اصتلاح که دیگر هیچی!

سیزده) خب آقایان عزیز! نفس عمیقی بکشید چون در این شماره خودمان تنهاییم. نه که خرافاتی باشند ها....نع! فقط  فالگیره پریروزگفته بود :هر چی سیزده داشت دس بهش نزن که سرت هوو می آد. احتیاطم که شرط عقله.

چهل و سه) به هر حال همه ی اینها جای خود. اما در پایان باید بگویم من همیشه برای قشر بانوان  تاسف ویژه ای خورده ام،و روزی صدهزار بار خداراشکر می کنم از زمره آنها نیستم؛ چون خودمانیم به نظرم یکی از سخت ترین کارهای جهان است، تحمل کردن این مردها.

چهل و چهار)در ضمن اسم نویسنده این سطور مستعار نیست و هر گونه تشابه با شخصیت های حقیقی و حقوقی، اتفاقی است....خب چیزه... اصلاً غلط کردم! همین راه می خواستید بشنوید؟

*اونایی که باید بفهمن، خودشون فهمیدن!

نیز توجه شما را به یک زن بازی از وحید نیک گو جلب می کنم در پایان!

خواستم مطلب طنز جدید اپ کنم..دیدم خیلی حسش نیست...و واسه ی همین گفتم بد نیست آشناتون کنم  با گروهی که جمعی از دوستان من راهش انداخته ان و اگر دوست داشتید با فعالیت های انسان دوستانه ش,ن در مناطق محروم ایران آشنا بشید...

موسسه جهادی...هدف اصلیش محرومیت زدایی از طبقات محروم جامعه است در نقاط دور افتاده ی ایران....گروهی از بچه های دانشجو...معمولا آواخر سال و بخشی از عید به این مناطق سفر می کنن و با هزینه ای که خودشون جمع کردن به ساختن خونه و مدرسه و مسجد و ... مشغول می شن...

در لینک های زیر می تونید مختصری در مورد فعالیت ها و تاریخچه و غیره اون بخونید و البته باز هم اگر ارتباط برقرار کردید، کمک های مادی و معنویتون رو باهاشون در میون بگذارید.

یک) خاطراتی در مورد سفرها...

no more cause and effect

از بندر عباس كه راه بيفتي سه ساعت طول مي‌كشه تا برسي به ميناب. شهرستاني بي‌آب و علف. از اينجا بايد بازهم سه ساعت بري تا برسي به جگدان. روستايي كه مرز ورود به "بشاگرد"ه تقريباً. بشاگرد هم خشكه هم تپه اي. هيچ كاري نميشه توش كرد. حتي تصور يه زندگي يه هفته اي هم توش مشكله. خانه هاي كپري هنوز هم بيشتر از خانه‌هاي بلوكي‌اند. هيچ سبزي وجود نداره. از اينجا به بعد جز كوه و تپه و خاك و رودخانه هاي باتلاقي هيچ چيزي وجود نداره. از اينجا به بعد رو بايد با وانت بري. يا اگه خيلي مايه دار باشي با ماشين‌هاي شاسي بلند مثل تويوتا هايلوكس. يه مسير 1.5 ساعته از بستر رودخانه ها و تپه ها. راهي به اون معنا وجود نداره. حتي نميشه گفت راه خاكي. اين راه رو كه رفتي تازه مي رسي به يه روستا كه بين تپه هاي خشك و بي آب و علفه. به اسم "درجك". آخر دنيا و اول بهشت. اين‌ مينيمال ها تصاوير واقعي اونجا و يه روستاي ديگه همون حوالي به اسم "چوخون"ه. اونجا ديگه علت و معلول حكومت نمي كرد   د ادامه...

دو) معرفی موسسه جهادی

جمعی از دانشجویان دانشگاههای تهران در راستای هدف والای ارتقای فرهنگ جهاد و ایستادگی، با ایده‌ای كه از زمان تحصیل خود در دوران دبیرستان داشتند اقدام به برگزاری اردوهای جهادی در مناطق محروم كشور نمودند و بدنبال آن به منظور عمومی كردن این فرهنگ بین جامعة خود در سال 1382 به راه‌اندازی مؤسسه‌ای با عنوان مؤسسة جهادی مبادرت ورزیدند.

بعد از تجربة موفق دفاع مقدس در رشد واقعی انسان و همراهی جهاد مادی و معنوی و تعریف فرهنگ کل زندگی حول محور دین، شاید تجربه‌ای به زیبایی حرکت‌های جهادی نتوان یافت که آنچنین دست‌آوردهایی داشته باشد. این حرکت در بعد جهاد اصغر نمونة كوچك شده دوران جنگ است و در بعد جهاد اكبر می‌تواند در همان ابعاد بروز پیدا كند. پس سزاوار است به این حركت دقیق‌تر و عمیق‌تر نگاه كنیم. حرکت جهادی برای حفظ و تقویت روحیة ایستادگی است، ایستادگی فعال و پویا، متناسب با روحیات جوانی. حرکت جهادی را جهاد محرومیت‌زدایی هم نامیده‌اند و چه غلط است محرومیت را فقط در آب و نان دید كه اگر نیك بنگریم خود نیز محرومین واقعی هستیم و آنان كه می‌پنداریم و می‌نامیم محروم، اغنیاءاند. پس می‌بایست حرکتی کرد و فرهنگی ساخت تا به واقع محرومیت‌زدایی كند!  ادامه:

سه)گزارش سفر های امسال...دهستان جکدان...